﻿<title_newspaper="Sztandar Młodych"> 
<title_article="Od 20.000 do 3.000.000"> 
<author_1="T.S."> 
<author_2=""> 
<language="pl"> 
<style="press"> 
<year="1954"> 
<date="1954-11-08"> 
<month="11"> 
<period="d"> 
<status="1_obieg"> 
<support="paper">

Nigdy jeszcze na wsi radzieckiej wychowanie fizyczne nie cieszyło się tak wielką popularnością, jak obecnie. Dla uzmysłowienia sobie olbrzymiego kroku, jaki dokonał się zwłaszcza w ciągu ostatnich lat, wystarczy wskazać, że o ile w 1918 r. liczba kołchoźników-sportowców nieznacznie przekraczała 900 tys. osób, to już w 5 lat później wzrosła prawie trzykrotnie. Warto tu wspomnieć, że w 1913 r. w ogóle sportem w carskiej Rosji zajmowało się zaledwie 20 tys. osób. Szczególnie szybki rozwój sportu na wsi radzieckiej datuje się od czasu powstania w poszczególnych republikach dobrowolnych zrzeszeń sportowych „Kołchoźnik”. Inicjatorami powstania zrzeszeń byli sportowcy we wsiach kołchozowych obwodu Winnickiego na Ukrainie, którzy w 1918 r. zapoczątkowali masowy ruch na rzecz upowszechnienia sportu. Ruch ten szybko rozprzestrzenił się na całe terytorium ZSRR. Wychodząc naprzeciw temu oddolnemu ruchowi powołano na Ukrainie w sierpniu 1950 r. zrzeszanie sportowców wiejskich „Kołchoźnik”. Zrzeszenia takie działają już prawie we wszystkich republikach radzieckich. Zrzeszenia kołchozowe są obecnie najbardziej masową organizacją sportową w kraju. Najliczniejszym z nich jest ukraiński „Kołchoźnik”. Obejmuje on 15 tys. kolektywów sportowych z 833 tys. członków. Zrzeszenie wychowało trzech mistrzów sportu, 235 zawodników I klasy sportowej, 5 800 — II klasy, 64 tys. — III klasy, a 700 tys. członków zrzeszenia posiada odznakę GTO. Niemniej liczne jest również zrzeczenie „Kołchoźnik" w Federacji Rosyjskiej. Skupia ono 28.179 Kolektywów z 830 tys. członków. Spośród nich, 247 tys. posiada znaczki GTO, a 38 tys. to zawodnicy posiadający klasy sportowe. O szybkim rozwoju ruchu sportowego na rosyjskiej wsi kołchozowej świadczyć może rozwój kolektywu w.f. w kołchozie im. Mołotowa, należącego do przodujących w RSFRR Liczba członków kolektywu od 1949 r. do 1953 r. wyrosła z 20 do 630. 

</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
